|
Van de oud-voorzitter
De Algemene Ledenvergadering van 3 oktober was mijn laatste optreden als voorzitter van de Vlaamse Club Luxemburg.
Zeven jaar geleden werd mij net als een aantal andere leden gevraagd om bestuurslid te worden. Het bleek een heuse reddingsactie te worden. In het begin sterk wijfelend, ben ik me geleidelijk aan gaan thuisvoelen in de functie en ben ik er, geloof ik, in gegroeid. Ik ben blij dat ik er met de hulp van de opeenvolgende besturen in geslaagd ben een paar van mijn ideeën en benaderingen te realiseren in het voordeel van onze club.
Zo wilde ik van de VCL een nog opener club maken omdat ik er persoonlijk van overtuigd ben dat mensen geen enkel voordeel hebben bij navelstaarderij of het dragen van oogkleppen. Openheid resulteert in kennis, wederzijds respect en tollerantie, en is onmiskenbaar een verrijking. Ik hoop dat de club in de toekomst die openheid verder betracht.
De communicatie met onze leden en de dienstverlening zijn er de laatste zeven jaar spectaculair op vooruitgegaan, onder meer langs de elektronische weg.
De VCL is een actieve schakel geworden tussen de Belgische en Vlaamse overheden en onze leden. Ook op het vlak van onze betrekkingen met de andere verenigingen in Luxemburg heb ik met het bestuur flink aan de kar geduwd.
Voorts wilde ik de club nog meer bekendheid verschaffen in Luxemburg en in Vlaanderen. De zichtbaarheid van de VCL is aanzienlijk verbeterd. Inmiddels is de club hier in Luxemburg, maar ook in Brussel, bij de Vlaamse regering, bij de organisatie Vlamingen in de Wereld, bij de andere Vlaamse clubs, enz. een begrip geworden, wat zeg ik, een referentie. De VCL is een trouwe en gevraagde partner op de sociale en culturele scene van ons gastland. We hebben Vlaanderen in de Grande Région bekend gemaakt, via culturele evenementen die de rijkdom van onze cultuur hebben aangetoond, zoals tijdens het Cultuurjaar 2007.
Kortom: ik geloof dat ik er met "mijn" achtereenvolgende besturen vrij goed in geslaagd ben om de club op weg te helpen naar de volgende 25 jaar van zijn bestaan. Ik ben iedereen daarvoor dankbaar. Ik heb zeven jaar lang veel energie en tijd in onze club geïnvesteerd, maar ik heb er ook veel plezier aan beleefd en ik kan er trots op zijn. Datzelfde wens ik mijn opvolgster toe, en natuurlijk veel succes.
|
